Debaty sejmoweV Kadencja

Interpelacja w sprawie niejasności kontraktów na usługi stomatologiczne w szkołach na przykładzie woj. podlaskiego

   Szanowny Panie Ministrze! Sprawa kontraktowania usług medycznych budziła i zapewne w takim systemie nadal będzie budzić wiele kontrowersji i sporów. Jednak moim zdaniem jeden z jej aspektów jest niezrozumiały, niejasny i po prostu oburzający. Chodzi mi o kontrakty na świadczenie usług stomatologicznych. W woj. podlaskim ten problem jest tak napięty, wzbudza takie emocje, że nie zdziwiłabym się, gdyby sprawa skończyła się w sądzie.    A - zacznę od sprawy najbardziej nośnej społecznie:    - gabinety stomatologiczne w szkołach. Nie podpisano z nimi umów, podając argumenty, które nie tylko do mnie nie przemawiają, ale także do autorytetów medycznych: prof. Wandy Stokowskiej - Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie stomatologii; prof. Jana Stasiewicza - Prezesa Okręgowej Izby Lekarskiej; prof. Macieja Kaczmarskiego - Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie pediatrii (ich opinie w załączeniu).*)    Tzw. ściana wschodnia to region wyjątkowo zaniedbany stomatologicznie, kontakt z dentystą w szkole jest często jedynym w życiu młodych ludzi. Choroby zębów, próchnica, powikłania to prawdziwa epidemia na Podlasiu. Brak stomatologów w szkołach, a to uczynił NFZ w Białymstoku, nie podpisując z nimi umów, to ze wszech miar karygodne postępowanie. W imię czego lub, dokładniej, czyich interesów tak uczyniono?    B - kolejna sprawa związana z kontraktami stomatologów:    - opiniowanie ofert. Dyrektor Podlaskiego NFZ Adam Kurluta poinformował mnie, że zwrócono się o to do Okręgowej Izby Lekarskiej. Niby słusznie, tylko że opinie były wydawane przez osoby także składające swoje oferty - czyli nie mogą być uznane za bezstronne.    C - następna duża wątpliwość to skład komisji oceniającej. W pięcioosobowej grupie pracowników NFZ w Białymstoku byli: prawnicy, geodeta, marketingowiec i lekarz stomatologii bez doświadczenia zawodowego. Dlaczego i jakim prawej ci ludzie mają oceniać innych, jaka jest ich wiarygodność poza tym, że ˝chronią˝ pieniądze Funduszu. Na moje pytanie, skierowane do Dyrektora Adama Kurluty, czy nie można zaprosić autorytetów w tej dziedzinie, choćby jako ciało doradcze, otrzymałam odpowiedź, że nie ma takiej potrzeby.    Gratuluję! Prawnik, geodeta i marketingowiec zadecydowali o ˝być albo nie być˝ gabinetów w szkołach, oni właśnie pozbawili tysiące dzieci dostępu do jedynego często kontaktu ze stomatologiem. I to w myśl litery prawa. Tylko zapytuję - gdzie szacunek dla człowieka, gdzie dbałość o dobro wspólne, o dobro dzieci?    D - kolejna kontrowersja - wyceny punktowe: podam przykład najbardziej krytykowanej przez autorytety medyczne: aparat RTG w gabinecie - 10 pkt (nieważny rok produkcji ani wytwórca), a tzw. unit, bez którego nie ma pracy - 8 pkt.    Na Podlasiu do anegdoty przechodzą już opowieści, jak to nocą, przed kontrolą zleconą przez NFZ, wożono z gabinetu do gabinetu sprzęt RTG, bo był wpisany w ofercie, a to przecież aż 10 pkt. Przykłady można by mnożyć, ale po co? Już te są dostatecznie wyraziste, aby zadać Panu Ministrowi następujące pytania:    1. Dlaczego zezwala Pan, aby likwidowano gabinety stomatologiczne w szkołach, zwłaszcza w takich regionach jak Podlasie - biednych i z olbrzymimi problemami chorób zębów?    2. Dlaczego dopuszcza się, aby opinie w sprawie kontraktów stomatologicznych (gabinety w szkołach) wydawali lekarze, który sami ubiegają się o kontrakty?    3. Dlaczego nie sprawdza się kompetencji komisji oceniających oferty i sposobu jej wyłaniania oraz nie dopuszcza się do głosu doradczego autorytetów medycznych niebędących stroną w sprawie?    4. Kto wymyślił i zatwierdził te kuriozalne wyceny punktowe za sprzęt, zwłaszcza RTG, i w czyim to zrobił imieniu (bo chyba nie biednych dzieci i ich rodzin)?    Z wyrazami szacunku    Poseł Barbara Ciruk    Białystok, dnia 12 stycznia 2005 r.