Debaty sejmoweV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zmiany rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 kwietnia 2004 r. dotyczącego szczegółowych zasad sprawowania nadzoru pedagogicznego, wykazu stanowisk wymagających kwalifikacji pedagogicznych,

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją (Nr SPS-0202-10091/05) skierowaną do Pana Marka Belki, Prezesa Rady Ministrów, przez Pana Posła Waldemara Borczyka w sprawie zmiany rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad sprawowania nadzoru pedagogicznego, wykazu stanowisk wymagających kwalifikacji pedagogicznych, kwalifikacji niezbędnych do sprawowania nadzoru pedagogicznego, a także kwalifikacji osób, którym można zlecać prowadzenie badań i opracowywanie ekspertyz, przedstawiam następujące stanowisko:    Nie podzielam poglądu Pana Posła, że receptą na sygnalizowane przez Niego problemy jest zmiana rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad sprawowania nadzoru pedagogicznego. Uważam, że tak skonstruowane rozporządzenie sprzyja eliminowaniu niedobrych zjawisk w szkołach i placówkach przez jasną i czytelną standaryzację wymagań dotyczących szeroko rozumianego funkcjonowania szkół i placówek. Problemy sygnalizowane przez Pana Posła nie stanowią materii tego aktu prawnego, dlatego też nie znajduję uzasadnienia dla podjęcia prac nad zmianą tego aktu w sygnalizowanym przez Pana Posła zakresie.    Rozporządzenie w sprawie nadzoru pedagogicznego jest przepisem wykonawczym do art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm.) i wypełnia delegację ustawową. Określa zatem szczegółowe zasady sprawowania nadzoru pedagogicznego, kwalifikacje pedagogiczne do wykonywania tego nadzoru, a także kwalifikacje osób, którym można zlecać prowadzenie badań i opracowywanie ekspertyz, wskazać stanowiska wymagające kwalifikacji pedagogicznych. I to zadanie zostało w pełni zrealizowane. Precyzyjnie określono, co należy zrobić, by nadzór pedagogiczny był sprawny i efektywny.    Uprzejmie informuję, że nie jest prawdą, iż - jak twierdzi Pan Poseł - wzrasta odsetek dzieci dyslektycznych. Od kilku lat utrzymuje się on w granicach do 10% populacji. Ani dzieci z deficytami, ani dzieci wymagające pomocy socjalnej nie pozostają bez wsparcia i pomocy. Dla przeciwdziałania występującym zjawiskom, o których pisze Pan Poseł, stworzone zostały inne regulacje prawne, a ponadto w resorcie powstały specjalistyczne programy i są z powodzeniem realizowane.    Wszystkie dzieci dyslektyczne, dysgraficzne, z dyskalkulią, problemami wychowawczymi podlegają pomocy psychologiczno-pedagogicznej na mocy rozporządzenia MENiS z dnia 7 stycznie 2003 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz.U. Nr 11, poz. 114). Zakres i formy tej pomocy, zarówno w szkole, jak i poza nią, szeroko opisane są w tej regulacji. Stworzono prawne możliwości, by dzieci z deficytami i niepełnosprawnościami korzystały z preferencji, polegających na wydłużeniu czasu lub dostosowaniu do ich potrzeb warunków przeprowadzania sprawdzianu i egzaminów.    Przejawem troski o dzieci w każdej dziedzinie ich życia jest opracowany przez MENiS we współpracy z innymi resortami i przyjęty przez Rząd RP program ˝Polska dla dzieci˝, w którym nie tylko zidentyfikowane zostały problemy dzieci, lecz także zaplanowane działania w celu eliminacji negatywnych zjawisk występujących u młodzieży.    Problem dożywiania dzieci rozwiązywany jest między innymi podczas realizacji osłonowego ˝Rządowego programu wspierania gmin w realizowaniu zadań pomocy społecznej w zakresie dożywiania dzieci i zapewnienia posiłku osobom go potrzebującym˝, mającego na celu ochronę poziomu życia osób, rodzin i grup społecznych znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.    Zadaniem resortu edukacji, który współdziała przy tym zadaniu z Ministrem Polityki Społecznej, jest przygotowanie nauczycieli i pracowników obsługi szkół do realizacji tych zadań oraz upowszechnianie w szkołach i jednostkach samorządu terytorialnego prowadzących szkoły materiałów edukacyjno - informacyjnych na temat dożywiania dzieci. Z tego zadania resort edukacji wywiązuje się należycie.    Zgodnie z art. 5a ust. 2 i ust. 3 zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, jest zadaniem oświatowym jednostek samorządu terytorialnego, a środki na realizację tych zadań są zagwarantowane w dochodach jednostek samorządu terytorialnego.    Dożywanie uczniów jest także obowiązkowym zadaniem własnym gminy w zakresie pomocy społecznej. W celu udzielenia pomocy uczniom pozostającym w szczególnie trudnej sytuacji materialnej gmina może zapewnić dożywianie na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 października 2004 r. w sprawie realizacji rządowego programu ˝Posiłek dla potrzebujących˝ (Dz.U. z 2004 r. Nr 236, poz. 2363).    Dziękuję Panu Posłowi za przekazane uwagi. Traktuję je jako wspólną troskę o jak najpełniejsze zaspokajanie potrzeb dzieci i młodzieży.    Łączę wyrazy szacunku    Minister    Mirosław Sawicki    Warszawa, dnia 10 czerwca 2005 r.