Debaty sejmoweV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie sytuacji w służbie zdrowia

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację posła Wojciecha Szczęsnego Zarzyckiego, przekazaną przy piśmie marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 grudnia 2000 r. znak: SPS-0202-5368/00, w sprawie sytuacji w służbie zdrowia, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów uprzejmie informuję, iż 23 grudnia 2000 r. Sejm przyjął nowelizację ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych innych ustaw (DzU z 1995 r. nr 1, poz. 2, z późn. zm.).    Od 1 stycznia 2001 r. samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej zostały objęte wyżej wymienioną ustawą, ze szczególnym uregulowaniem w latach 2001 i 2002. Oznacza to m.in., że przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w danym roku na szczeblu zakładu pracy będzie przedmiotem negocjacji i porozumienia między związkami a kierownictwem zakładu. Przyjęto wskaźnik kwotowy w wysokości 203 zł brutto dla pracowników tychże zakładów zatrudniających powyżej 50 osób. Pracownikom tym przysługuje od dnia 1 stycznia 2001 r. przyrost przeciętnego wynagrodzenia nie niższy niż 203 zł w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, łącznie ze skutkami wzrostu wszystkich składników wynagrodzenia.    Realizacja wzrostu wynagrodzeń nastąpi w ramach środków, jakimi będą dysponować pracodawcy, pochodzącymi głównie ze sprzedaży świadczeń zdrowotnych w ramach umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych zawartych z kasami chorych. Wzrost składki na ubezpieczenie zdrowotne spowoduje, że kasy chorych będą miały więcej środków, które przeznaczą na zawarcie większej liczby umów lub na zwiększenie ceny jednostkowej poszczególnych świadczeń zdrowotnych. W konsekwencji spowoduje to wzrost środków u świadczeniodawców (np. w publicznych zakładach opieki zdrowotnej) i możliwość realnego wzrostu wynagrodzeń.    Wysokość nakładów na ochronę zdrowia nie zależy wyłącznie od działań podejmowanych przez ministra zdrowia, ale przede wszystkim od parlamentu i innych władz państwowych. Właściwe oznaczenie wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne to kwestia niezwykle istotna. Pełnomocnik rządu do spraw wprowadzenia powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego w swoim ˝Sprawozdaniu po rocznym okresie obowiązywania ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym˝ postulował podniesienie składki na ubezpieczenie zdrowotne. Rada Ministrów w dniu 14 listopada 2000 r. opowiedziała się w projekcie ustawy budżetowej na 2001 r. za podniesieniem składki do 7,75%, co następnie przyjął i uchwalił Sejm i Senat.    Właśnie podniesienie składki jest jednym ze sposobów zwiększania nakładów na ochronę zdrowia, przy czym proponowane są różne rozwiązania, np. systematyczne podnoszenie składki na ubezpieczenie zdrowotne, tak aby w ciągu najbliższych lat osiągnęła ona określony z góry poziom.    Podsumowując, należy podkreślić, iż dostępność świadczeń zdrowotnych dla ubezpieczonych jest stale monitorowana. Ostatnie badania CBOS wskazują, iż wśród osób, które stykają się z ochroną zdrowia, zwiększa się odsetek zadowolonych z dostępności świadczeń zdrowotnych (zwłaszcza w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej).    Z wyrazami szacunku    Minister    Grzegorz Opala    Warszawa, dnia 10 stycznia 2001 r.