Debaty sejmoweV Kadencja

Interpelacja w sprawie braku przepisów dotyczących określenia realizacji praw osób niepełnosprawnych z upośledzeniem umysłowym

   Słabą stroną ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych jest sposób określenia przez ustawodawcę jej zakresu podmiotowego. Niepełnosprawnym jest wyłącznie osoba posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności, lecz ustawodawca nie określił podmiotu ustawowo zobowiązanego do orzekania o stopniu niepełnosprawności dzieci do lat 3 - uniemożliwia to podejmowanie wobec najmłodszych dzieci (w szczególności noworodków i niemowląt) działań rehabilitacyjnych z zakresu rehabilitacji społecznej. Rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 21 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stopniu niepełnosprawności ma zastosowanie tylko i wyłącznie wobec osób, które ukończyły 16 rok życia. W przypadku osób z upośledzeniem umysłowym, wobec których im wcześniej rozpoczęta zostanie rehabilitacja, tym większe będą jej efekty, nadal brak jest przepisów dotyczących:    1) wystarczających dla zaspokojenia potrzeb środków wczesnej interwencji i rehabilitacji dzieci w wieku lat 0-3,    2) podmiotu ustawowo zobowiązanego do rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych w wieku przedszkolnym,    3) określenia, jaki organ administracji publicznej jest odpowiedzialny za realizację praw osób niepełnosprawnych wymienionych w zakresie pkt. 2-4 cytowanego rozporządzenia z dnia 21 stycznia 1999 r.    W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź, czy i w jakim zakresie podjęte będą działania zmierzające do wykluczenia braku tych przepisów i dookreślenia praw dzieci niepełnosprawnych.    Z poważaniem    Poseł Ewa Janik    Warszawa, dnia 22 lipca 1999 r.