Debaty sejmoweV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przekazywania przez banki danych osobowych stanowiących tajemnicę bankową innym podmiotom prawnym

   Szanowny Panie Marszałku! Przesyłam uprzejmie odpowiedź na interpelację pani poseł Marii Gajeckiej-Bożek w sprawie przekazywania przez banki danych osobowych stanowiących tajemnicę bankową innym podmiotom prawnym, przesłaną przy piśmie nr SPS-0202-2261/99.    Zgodnie z informacją otrzymaną w dniu 13 sierpnia br. od pani Ewy Śleszyńskiej-Charewicz, generalnego inspektora nadzoru bankowego w Narodowym Banku Polskim, wobec banków, o których nadzór bankowy powziął informacje, iż naruszyły tajemnicę bankową, zostały podjęte odpowiednie działania. W związku z tym, że działania te nie zostały zakończone, Ministerstwo Finansów nie posiada w chwili obecnej danych na temat skali tego zjawiska i liczby banków, które naruszyły tajemnicę bankową poprzez przekazywanie danych swoich klientów otwartym funduszom emerytalnym.    Odnosząc się do pytania o status prawny funduszy emerytalnych uprzejmie informuję, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (DzU nr 139, poz. 934 z późn. zm.) fundusz jest osobą prawną, której przedmiotem działalności jest gromadzenie środków pieniężnych i ich lokowanie, z przeznaczeniem na wypłatę członkom funduszu po osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego.    Zgodnie z art. 104 ustawy Prawo bankowe (DzU z 1997 r. nr 140, poz. 939 z późn. zm.) banki i osoby w nich zatrudnione oraz osoby, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe, są obowiązane zachować tajemnicę bankową, która obejmuje wszystkie wiadomości:    1) dotyczące czynności bankowych i osób będących stroną umowy, uzyskane w czasie negocjacji oraz związane z zawarciem umowy z bankiem i jej realizacją, z wyjątkiem wiadomości, bez których ujawnienia nie jest możliwe należyte wykonanie zawartej przez bank umowy,    2) dotyczące osób, które, nie będąc stroną umowy, o której mowa w pkt. 1, dokonały czynności pozostających w związku z zawarciem takiej umowy, z wyjątkiem przypadków, gdy ustawa przewiduje ujawnienie takich czynności.    Banku nie obowiązuje zachowanie tajemnicy wobec strony umowy. Osobom trzecim wiadomości te nie mogą być ujawnione, poza przypadkami określonymi w art. 105 oraz w art. 106 ust. 3 ustawy Prawo bankowe, a także gdy osoba będąca stroną umowy na piśmie upoważni bank do przekazania określonych informacji wskazanej przez siebie osobie. Na podstawie ww. przepisu banki nie mogą przekazywać bez pisemnej zgody swoich klientów ich danych osobowych funduszom emerytalnym, które są odrębnymi osobami prawnymi.    Zgodnie z art. 171 ust. 5 ustawy Prawo bankowe kto, będąc obowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, ujawnia lub wykorzystuje informacje stanowiące tajemnicę bankową niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie, podlega grzywnie do 1 000 000 zł i karze pozbawienia wolności do lat 3. Przestępstwo to jest przestępstwem indywidualnym, ściganym z urzędu. Oznacza to, że popełnione może ono być wyłącznie przez konkretną osobę, obowiązaną do zachowania tajemnicy bankowej, oraz że osoba pokrzywdzona może zgłosić popełnienie przestępstwa do organów ścigania, a następnie dochodzić ewentualnego zadośćuczynienia w trakcie postępowania karnego albo dochodzić roszczeń w postępowaniu cywilnym.    Należy dodać, że zgodnie z art. 35 ustawy o ochronie danych osobowych (DzU z 1997 r. nr 133, poz. 883) w razie wykazania przez osobę, której dane osobowe dotyczą, że są one niekompletne, nieaktualne, nieprawdziwe lub zostały zebrane z naruszeniem ustawy albo są zbędne do realizacji celu, dla którego zostały zebrane, administrator danych jest obowiązany, bez zbędnej zwłoki, do uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania danych, czasowego lub stałego wstrzymania przetwarzania kwestionowanych danych lub ich usunięcia ze zbioru, chyba że dotyczy to danych osobowych, w odniesieniu do których tryb ich uzupełnienia, uaktualnienia lub sprostowania określają odrębne ustawy. W razie niedopełnienia przez administratora danych obowiązku, o którym mowa w ust. 1, osoba, której dane dotyczą, może się zwrócić do generalnego inspektora ochrony danych osobowych z wnioskiem o nakazanie dopełnienia tego obowiązku.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Rafał Zagórny    Warszawa, dnia 23 sierpnia 1999 r.