Debaty sejmoweV Kadencja

Interpelacja w sprawie zadośćuczynienia dla byłych junaczek i junaków Stowarzyszenia Weteranów Pracy Przymusowej Powszechnej Organizacji ˝Służba Polsce˝

   Na podstawie dekretu z 1947 r. ówczesne władze Polski zorganizowały młodzieżowe brygady robotnicze, których zadaniem było wykonywanie prac przy odbudowie kraju. Kolejno 22 lutego 1948 r. Sejm Ustawodawczy uchwalił ustawę o powszechnym obowiązku przysposobienia zawodowego, wychowania fizycznego, przysposobienia wojskowego młodzieży oraz organizacji spraw kultury fizycznej i sportu - czyli Powszechną Organizację ˝Służba Polsce˝.    Niezaprzeczalnym jest fakt, iż ustawa była jedynie przykrywką do przymusowej, bezpłatnej pracy na rzecz gospodarki państwowej przez młodzież w wieku od szesnastego do dwudziestego pierwszego roku życia. Były to m.in. prace polowe w państwowych gospodarstwach rolnych i fabrykach żywności, prace na budowach, a także prace na wszystkich frontach odbudowy i rozbudowy kraju ze zgliszcz i ruin po II wojnie światowej.    Absurdalnym wydaje się fakt, iż junacy wykorzystywani do katorżniczej pracy w okresie PRL-u do dnia dzisiejszego oczekują na należne im zadośćuczynienie za przymusową i ciężką pracę. Są to emeryci i renciści, którzy na skutek nadmiernych wysiłków fizycznych ciężko chorują, często są niepełnosprawni, a ich emerytury czy renty nie przekraczają 600 zł.    W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na następujące pytania:    1. Dlaczego członkowie Powszechnej Organizacji ˝Służba Polsce˝ do dnia dzisiejszego nie otrzymali zadośćuczynienia za poniesione krzywdy?    2. Kto odpowiada za zaniedbania w tym zakresie?    3. Czy resort nie powinien zająć się pracą nad ustawą o zadośćuczynieniu wynikającą ze statutu Stowarzyszenia Weteranów Pracy Przymusowej Powszechnej Organizacji ˝Służba Polsce˝ (1948-1955)?    Z poważaniem    Poseł Mieczysław Marcin Łuczak    Wieluń, dnia 27 lipca 2007 r.