Debaty sejmoweV Kadencja

Interpelacja w sprawie tzw. ustawy antylichwiarskiej

   Szanowna Pani Minister! Od 20 lutego 2006 roku oprocentowanie kredytów nie będzie mogło przekroczyć 23 procent, czyli czterokrotności oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanego przez Radę Polityki Pieniężnej. Aby banki nie rekompensowały sobie niższych odsetek, podnosząc prowizję, ustawa antylichwiarska określa też górny limit kosztów związanych z udzielaniem kredytów (do 5 procent wartości pożyczki). W związku z tym klient za niższe odsetki będzie musiał zapłacić w innych sposób. Pojawią się dodatkowe prowizje niezwiązane bezpośrednio z udzieleniem pożyczki gotówkowej. Nowe prawo miało doprowadzić przede wszystkim do tego, aby banki i wyspecjalizowane firmy nie mogły udzielać kredytów, których rzeczywiste oprocentowanie sięgało kilkudziesięciu, a nawet kilkuset procent w skali roku. Niektóre instytucje słynące z drogich pożyczek przedstawiły swoje nowe pomysły spełniające wymogi ustawy. Jednak ci, którzy skorzystają z nowej pożyczki, będą płacić dokładnie tyle samo, co dotychczas. Także banki mają już gotowe rozwiązania, które pozwolą im utrzymać przychody po zmianie oprocentowania kredytów. Ustawa antylichwiarska prawdopodobnie doprowadzi także do tego, że osoby z niskimi dochodami mogą mieć problem z otrzymaniem kredytu. Jeśli jego cena nie będzie pokrywała wysokiego ryzyka, to bankowi nie będzie się opłacało udzielać pożyczki.    W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z prośbą o odpowiedź na istotne z tego punktu pytania:    - Jak ministerstwo zamierza zabezpieczyć pożyczkobiorców przed ponoszeniem kolosalnych kosztów w związku z nowymi pomysłami firm i banków udzielających pożyczek po wejściu w życie nowej ustawy?    - Jaki plan ma Ministerstwo Finansów na zapewnienie osobom z niskimi dochodami dostępu do kredytów?    Z poważaniem    Poseł Jarosław Wałęsa    Warszawa, dnia 9 lutego 2006 r.